น้ำมันละหุ่งที่ผ่านกระบวนการเติมไฮโดรเจนสามารถใช้เป็นวัสดุที่ค่อยๆ ปลดปล่อยสารอาหารได้
1. ยาเม็ดเมทอกซีนาโพรพิโอนิกแอซิดแบบปลดปล่อยยาอย่างช้าๆ
สูตรยาเม็ดละลายเร็ว: เมทอกซีแนฟทาลีนโพรพิโอนิกแอซิด 300 มก., แลคโตส 880 มก., พีวีพี 18 มก., แป้ง 30 มก., คาร์บอกซีเมทิลสตาร์ชโซเดียม 18 มก., แมกนีเซียมสเตียเรต 1.2 มก.
สูตรยาเม็ดแบบปลดปล่อยยาอย่างช้าๆ: กรดเมทอกซีแนฟทาลีนโพรพิโอนิก 450 มก., น้ำมันละหุ่งไฮโดรเจน 171 มก., เอทิลเซลลูโลส 54 มก.
นำอนุภาคทั้งสองชนิดข้างต้นมาผสมให้เข้ากัน แล้วอัดเป็นเม็ด
2. ยาเม็ดโพแทสเซียมคลอไรด์ชนิดออกฤทธิ์นาน
นำผลึกโพแทสเซียมคลอไรด์ในปริมาณที่กำหนดมาละลายในเซตามอลเหลว น้ำมันละหุ่งไฮโดรเจน และกรดสเตียริก คนจนเกือบแข็งตัว แล้วร่อนผ่านตะแกรงขนาด 20 เมช เพื่อให้ได้อนุภาค จากนั้นนำอนุภาคไปผสมกับสารละลายเจลาติน แล้วร่อนผ่านตะแกรงขนาด 10 เมช เพื่อทำเป็นเม็ด หลังจากแห้งที่อุณหภูมิห้องแล้ว ให้เติมสารหล่อลื่นและอัดลงในแกนกลาง สุดท้ายเคลือบด้วยน้ำตาล
3. ยาเม็ดโครงสร้าง N-one (a hydroxyethyl) nicotinoyl nitrate
นำน้ำมันละหุ่งไฮโดรเจน 90 กรัม มาบดให้เป็นผงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 ไมโครเมตร โดยใช้เครื่องบดละเอียด นำอนุภาค M มาผสมกับไฮดรอกซีโพรพิลเซลลูโลส 8 กรัม ทันที จากนั้นนำส่วนผสมไปทำให้เป็นเม็ดโดยผสมไฮดรอกซีโพรพิลเซลลูโลส 10% จำนวน 20 กรัม กับน้ำ 43 กรัม แล้วอบแห้งที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส เพื่อให้ได้อนุภาค A นำส่วนผสมข้างต้น 2.5 กรัม มาผสมกับยาหลัก 7.5 กรัม เพื่อเตรียมอนุภาค B นำแลคโตส 5.9 กรัม ไมโครคริสตัลไลน์เซลลูโลส 3 กรัม แมกนีเซียมสเตียเรต 0.1 กรัม และยาหลัก 1 กรัม มาผสมกันเพื่อเตรียมอนุภาค C นำอนุภาค A, B และ C มาผสมกันแล้วอัดเป็นเม็ด
4. วัสดุเคลือบแบบปลดปล่อยช้า
ยาบางชนิดจำเป็นต้องมีชั้นเคลือบเพื่อให้เกิดการปลดปล่อยยาอย่างต่อเนื่อง และน้ำมันละหุ่งไฮโดรเจนเป็นหนึ่งในวัสดุที่ใช้กันทั่วไปในการปลดปล่อยยาอย่างต่อเนื่อง โดยมีปริมาณการใช้โดยทั่วไปอยู่ที่ 5.0% - 20.0% ของน้ำหนักรวมของชั้นเคลือบ
